Bayram ve yılbaşından üç gün önce, otobüs şirketlerinden birinin Harem şubesinden Cumartesi, saat 14.30’a, telefonla iki kişilik yer ayırtıyorum. İstanbul – Adapazarı yolculuğu yapacağız alt tarafı, ama bizde böyle günler alışverişten, özellikle marketlerden ve de yolculuktan uzak durulması gereken günlerdir. Hele arife günü otobüslerde yer bulmak imkânsıza yakındır. Devletin sunduğu demiryolları seçeneği o kadar yetersiz […]
“Melbourne Sohbeti” adını verdiği köşesinden sesleniyor, soydaşımız Levent Efe. Türkiye’deyken edindiği otomobil kullanma becerilerinin, Avustralya’da zaman içinde köreldiğinden yakınıyor. Trafik öylesine tekdüze işliyormuş ki insanlar tüm antenlerini kapayıp, kendi dünyalarına gömülerek araba sürebiliyorlarmış. Sadece öndeki arabanın stop lambalarına ve kırmızı ışıklara dikkat etmeniz yeterliymiş. Tekdüzelik, yalnız trafikte değil gündelik yaşamın her alanında geçerliymiş. “… Bu […]
Kalabalık, neşeli bir ortamda ya da güzel bir manzara karşısında “Gözüm gönlüm açıldı” deriz de, yeni, alışılmadık bir dünya görüşü karşısında bocalarız, rahatsızlık duyarız çoğunca. Şaşırtıcı, sıra dışı düşüncelere hazırlıklı olmadığımız için, “Eski köye yeni âdet çıkarma!”, “İcat çıkarma şimdi!” biçiminde tepkiler veririz… Ama yine de kabul ederiz aramıza böylelerini. Nasıl olsa binde bir çıkar; […]
Karla kaplı çam ve kayın ormanları… Dağ yamaçlarına sanki özenle serpiştirilmiş gibi duran uzak yakın köyler… İnebolu – Kastamonu yolunda bu huzur veren görüntülerin, aracımızın buğulu, ıslak camlarının ardından hızla görünüp kayboluşunu seyre dalıyoruz. Yol üzerindeki bir köy kahvesinde mola veriyoruz. Giderken de aynı yerde durmuş, henüz kar örtüsü altında değilken köy evlerini fotoğraflamıştık. […]
İnebolu Küre’den 30km uzaklıkta. Öğretmenevi’nde kalacağız; yerlerimiz ayırtılmış. Sakarya Vali Muavini Suphi Olcay daha önce burada kaymakam olarak görev yapmış. O ve eşi Handan Hanım da geziye katılacaklardı, ama Maliye Bakanı Kemal Unakıtan’ın şehrimizi ziyareti dolayısıyla Adapazarı’ndan ayrılamıyorlar. “İnebolu, güneşin denizden doğup, yine denizden battığı tek ilçedir.” Bu mevsimde değil tabii… Yine de bir parça […]
3 Kasım Cuma’yı Cumartesi’ye bağlayan geceyarısı Yenicami’de derneğin* önünden aracımıza biniyoruz. Hava çok soğuk… Şeamet tellalları hava durumunda habire, daha da soğuyacak diyedursun, biz SAGÜSAD’lılar, çok önceden kararlaştırdığımız “Küre Dağlarında Sonbahar Fotoğrafları” konulu, dört gözle beklediğimiz gezimize başlıyoruz. Uyuyamazsak sabaha halimiz harap! En iyisi bizim doktorları taklit etmek: Gözlerim yumulu durumda, hep uyuma havasındayım ilk […]
“Ben Sümerli öğretmen, şair ve yazarım. Yaşım yetmiş beşi bulduğundan öğretmenliği bıraktım çoktan; fakat şairlik ve yazarlığım ölünceye kadar sürecek herhalde. (…) Bu yaşamöykümü daha çok gelecek kuşaklar için yazmaya başladım. Bizim ulusumuz, dilimiz, geleneklerimiz, sosyal yaşantımız, sanatımız unutuluyor artık.” “Bu güzel ülkemize her taraftan göz diktiler.” Sümerli Ludingirra yaklaşık 4 bin yıl önce, çivi […]
“Nezih Demirkent Basın Ödülleri’nin beşincisi dün sahiplerini buldu. 2006 yılı basın çalışmalarında, ‘Yerel Basın Ödülü’nü Bizim Sakarya Gazetesi’nden Tamay Açıkel, ‘Yaygın Basın Ödülü’nü ise Milliyet Gazetesi’nden Nedim Şener kazandı. Lütfi Kırdar Uluslararası Kongre ve Sergi Sarayı’nda yapılan törenle ödüllerin sahibini bulduğu yarışmaya, gazeteciliğin 7 ayrı dalından katılım olurken, iki yarışmacı ödül almaya […]
Oğlum daha küçük bir çocuktu. O zamanlar evimize temizliğe gelen bir Ayşe Teyzemiz vardı. Yugoslavya göçmeniydi. Çok çocuk doğurmuş; birkaçı, sanırım kötü yaşam koşullarından, bir kızı da 35 yaşındayken çocuğunu doğurduktan sonra ölmüştü. Okuma yazma bilmezdi, ama öyle laflar ederdi ki… Oğlumun yaptığı bir yaramazlığı, biraz yakınarak anlatmıştım bir seferinde, o da “Ko yapsın kızım, […]
Kötü bir rüyaymış meğer… Bitişiğimizdeki ilköğretim okulunun bahçesinde futbol oynayan çocuklardan biri, bizim oturduğumuz üçüncü katın balkonuna çıkmış, atlamak üzereydi. “Eyvah!” demeye kalmadı, çocuk betona atladı. Bakamadım. Öteki çocukların bağrışmalarını duydum. Kulaklarımı tıkadım çığlıklara… Yapabileceğim bir şey kalmamıştı artık… Ve uyandım. Bu çocukların gerçek yaşamdaki halleri bana çok dokunuyor; bu yüzden rüyama girmiş olmalı. Çocukların […]